Als de eerste twee projecten (zie vorig logje)   hopelijk succesvol verlopen, wordt het tijd voor project nummer 3; Gezinsuitbreiding!!! NEEEEE, ik heb het niet over een kleine Eric of Natasja erbij, maar over een konijntje...of twee!! Van het weekend hebben Eric en ik het er nog even over gehad. We willen graag (ik vooral, haha) weer een konijntje. En dan het liefst buiten. En aangezien we bijna een tuintje hebben, leek het mij wel een goed moment om er weer over te beginnen. En toen zei Eric dat ik dan voor m'n verjaardag maar een konijnenhok moet vragen!! En als ik eenmaal een hok heb, blijven de konijntjes niet lang meer weg natuurlijk!!

Dus nu gaan we eerst verhuizen en daarna eens op ons gemak kijken naar konijnenhokken. Iemand nog tips?

 

Een nieuw jaar is weer begonnen, dus tijd om de kerst-layout weer in de koelkast te zetten. Een nieuw jaar waarin een hoop gaat gebeuren. En nu maar hopen dat alles ook goed gaat!! Het eerste grote project is ons nieuwe huis. Woensdag krijgen we de sleutel en dan kunnen we aan de bak! En als dat achter de rug is, wordt het tijd voor Kjeld om naar de peuterspeelzaal te gaan. Maar gelukkig is het nog niet zo ver. Kan mamma nog even wennen aan het idee!!

Ik heb nu ruim 10 jaar diabetes en ben vrij lastig in te stellen. En soms, als ik net denk 'nu gaat het goed' gaat er weer iets verkeerd. Bij mij is dat nog meestal in de nacht ook. Dan word ik 's ochtends veel te hoog wakker of juist weer veel te laag. Laatst was het weer zover, bijna elke ochtend een hypo. In overleg met m'n internist heb ik m'n langzaamwerkende insuline (die spuit ik voor de nacht) verlaagd. Het ging even goed, maar nu is het weer mis. Zit ik weer vaak te hoog.... M'n diabetesverpleegkundige dacht weer eens aan hypo's in de nacht (ja, dat heb ik vaker gehad, maar niet met deze insuline) Ze stelde voor dat ik eens een paar keer om 3.00 uur 's nachts zou meten *gaap*   Nu hebben we vandaag een crematie, want Eric's Opa is overleden.Daarom zag ik het niet zitten om de wekker te zetten. Dus ik ging lekker slapen en heb er niet meer bij stilgestaan. Toen ging 's nachts ineens de telefoon. Althans, dat dacht ik. Het vreemde was dat het niet het geluid van onze telefoon was, maar een rinkel van de telefoon die wij vroeger nog thuis hadden. Je kent ze vast nog wel; zo'n grijze met een draaischijf. Het was maar 1 rinkel, en voor m'n gevoel was het net een alarm. Dus ik was meteen wakker. Ik voelde me een beetje zweverig en besloot te meten. (Ik was nu toch wakker) En ja hoor, 2.9!! Een vette hypo dus.   Ik vond het zo'n vreemde ervaring, dat ik door een 'waarschuwing' wakker werd. Zou ik daar zelf de hand in hebben gehad?

 

Buiten wil het nog niet echt lukken, daarom maar een sneeuwbuitje op m'n log!! Sneeuw heeft altijd wel iets magisch vind ik. Ik hoop dat we nog echte sneeuw te zien krijgen. Opa heeft namelijk een hele mooie slee uit Polen meegenomen en die willen we graag uitproberen. Duimen jullie mee?

 

We hebben vorige week te horen gekregen dat we half januari de sleutels van ons nieuwe huis krijgen. Erg spannend allemaal!! We zijn al druk aan het inpakken en bedenken hoe we het allemaal gaan aanpakken. Daarnaast heb ik mijn klusboek voor vrouwen ter hand genomen en nu ben ik al aardig op de hoogte van de verschillende soorten verf, schildermateriaal   en de ins & outs van het schilderen zelf. Nu nog kleuren uitkiezen en ik ben er helemaal klaar voor!!  

Het volgende hoofdstuk is behangen. Aangezien we in de familie meerdere mensen hebben die goed kunnen behangen laat ik dat hoofdstuk maar voor wat het is. Misschien lees ik het even vluchtig door, zodat ik in ieder geval m'n theoretische kennis ten toon kan spreiden, maar lange vellen + kwast met lijm +   ik = geen goede combinatie.... Alhoewel het vast leuke plaatjes zal opleveren .

 

 

Een bloemetje voor onze kleine man

want ook al was hij het niet van plan,

toch is hij verkouden geraakt

waardoor zijn eten hem niet smaakt.

en de hele dag door

loopt er uit z'n neus een snotterspoor

hij speelt nu eens fijn met z'n autoos

en daarna rust hij weer een poos

Slapen is het beste medicijn

hopelijk zal hij gauw weer beter zijn!!!  

 

 

 

Af en toe sta ik weer helemaal versteld wat zo'n kleintje van 2 jaar allemaal weet te onthouden. Gisteren   was ik met Kjeld naar het handwerkwinkeltje hier verderop. Ik zocht een leuk borduurpakketje, maar kon het in de winkel niet vinden. Samen met de eigenaresse bladerde ik door de catalogus van DMC. En daar zag ik een leuk patroontje staan. Maar aangezien het een engelse catalogus was, stonden de prijzen er in ponden bij. Wij vroegen ons af hoeveel euro er in een pond ging en toen zei Kjeld opeens; "Pond."   Dus ik zeg tegen hem; "Ja, pond, goed zo! Maar je weet niet wat dat is, he?!" Is het even stil, zegt ie daarna: "Met de auto!" En ik was meteen uitgeluld. Want hij heeft gelijk, alleen bedoelde hij pont met een 't'!! Slim niet??

 

 

Vanmiddag ook weer zoiets. Hij lag op de commode en we hadden het over baby Michelle. Ik zei dat Michelle klein was en Kjeld groot. En ik vroeg hoe Michelles zus heette. Maar dat snapte hij niet helemaal. Dus ik gaf het antwoord zelf maar en vroeg er achteraan of hij ook een zusje wilde   (nee, is niet aan de orde, was gewoon small talk) en hij zei: 'Ja" Toen vroeg ik of ie een broertje wilde en toen zei hij: "Bitt een boertje" In eerste instantie verstond ik hem niet, want daar dacht ik helemaal niet aan, dus toen zei hij het weer. En wederom had ie gelijk: Britt krijgt een broertje ja! Zo grappig dat hij dat allemaal onthoudt!!